25 Temmuz 2012
Olimpiyatta Ne İzlenir? 7 Kişisel Öneri
2012 Londra’da 28 ayrı dal var tabii ki bunların hepsini aynı anda izleyebilmek çok mümkün değil. Ayrıca kişisel olarak çok sevdiğimiz ya da hiç umurumuzda olmayan sporlara da aynı vakti ve mesaiyi ayırmamız beklenemez. Ben kendi adıma bir öncelik listesi yapayım, bu açık menüden hangilerini niye tercih edeceğimi,nelerin beni cezbettiğini anlatayım istedim. Başlayalım büyük boy açık menü tabağımızı doldurmaya.
1- Tabii ki olimpiyat demek atletizm demek. Dolayısıyla olimpiyat takip ederken bütün dünya gibi öncelikli olarak atletizm müsabakaları açık büfeden tabağımıza aldığımız en lezzetli yemek kategorisini bu olimpiyatta da başka bir şeye kaptırmayacak. 100 ve 200 metrede Bolt-Blake rekabeti, uzun mesafelerde adeta ESPN klasikler dizisine girebilecek Kenya-Etiyopya rekabeti, erkekler yüksek atlama ve uzun atlamada birbirine yakın çok sayıdaki atletin olması, kadınlar yüksek atlamada Cicerova-Lowe çekişmesi (maalesef Vlasic katılamıyor), sırıkla yüksek atlamada İsinbayeva’nın ne yapacağı , dekatlonda Ashton Eaton’dan dünya rekoru beklentisi, takım yarışmalarında ABD bayrak takımının her zamanki sakarlıklarından birini yapıp yapmayacağı merakla takip edeceğimiz şeylerden bazıları olacak. Olimpiyatlara atletizmde daha önce hiç olmadığı kadar fazla sayıda sporcuyla katılmamız bu olimpiyatta Türk spor kamuoyunun atletizme fazladan biraz daha odaklanmasını sağlayabilir.
Atletizm bizim geleneksel olarak madalya alabildiğimiz bir branş değil. 1948 de üç adım atlamada Ruhi Sarıalp’in Londra’da aldığı bronz madalyadan sonra bir diğer atletizm madalyası için 56 sene beklemek zorunda kaldık. 2004 ‘de çekiç atmada Eşref Apak’ın önündeki sporcuların birisinin dopingli çıkmasıyla kazandığı bronza kadar atletizmde sesimiz soluğumuz çıkmadı. Pekin’de Elvan’ın 5 ve 10 binde gümüş dublesiyle ilk kez atletizmde bir olimpiyatta birden fazla madalya kazandık. Son yıllarda Türk Atletizmi’nin artan bir ivmesi olduğu muhakkak, eskiden hayal bile edemediğimiz dallarda iddialı sporcu yetiştirebiliyoruz. Peki bizim sporcularımız olimpiyatta ne yapabilir ? Bu katılımı madalya sayısında da bir rekora dönüşübilir mi ?
Nevin Yanıt’ın 100 engellide final koşması büyük başarı olur, Fatih Avan’ın ciritte kendi en iyi derecesine yakın bir atış yaptığı takdirde madalya alma şansının bir hayli yüksek olduğunu düşünüyorum. Orta mesafelerde hem kadınlar hem erkeklerde madalya şansımız var ama buralarda birden fazla atletleri yarışan Kenyalı ve Etiyopyalıların yarış içi taktiklerine karşı koymak da bir hayli zor olacaktır.1500 de Aslı Çakır Alptekin'in 3.56 sı yılın en iyi üçüncü derecesi ama olimpiyatta tempoyu belirlemek çok kolay iş değil. 3000 su engellide Gülcan Mıngır’ın son zamanlardaki inanılmaz formu devam ederse atletizmin bu en zor dalında bir madalya da fazla sürpriz olmaz. Gülcan'ın 9.13 ü de 3000 su engelli de bu sene dünyanın en iyi beşinci derecesi.
2- Menümüzün ana yemeklerinden ikincisi yüzme. Son zamanlarda mayo teknolojisinde FİNA’nın geri adım atmasıyla artık dakikada iki dünya rekoru kırılmıyor ama bu yüzmenin albenisinden bir şey götürecek değil. Michael Phelps- Lochte rekabetini büyük bir heyecanla bekliyoruz. Gerçi 2004 Atina’da tüm zamanların en büyük yüzücüleri Phelps-Thorpe- Peter Von Hoogenband –Popov gibileri bir arada gördükten sonra sadece iki kişiye inmiş bir rekabet yavan gelebilir ama zaten tarihe geçmiş Phelps’in tarihte kapladığı yerin hacminin genişleyip genişlemeyeceğini göreceğiz. Phelps’in olimpiyatlar için basıncın çok fazla olduğu Colarado’da ve 10.000 kalorilik günlük beslenmeyle hazırlandığını söyleyelim. Garibim, Amerikan mutfağı berbat bir mutfak olduğu için saçma sapan hamburger, 8 yumurta gibi şeylerle 10.000 kaloriyi dolduruyor. Benim 10.000 kalorilik beslenme gibi bir lüksüm olsa bu hakkımı günde 16 tane künefe yiyerek kullanırdım!
Yüzmede Türk sporculardan bu olimpiyatta da umut yok. Muhtemelen olimpiyat elemeleriyle ilgili haberlerde sabah seansında 100 metre kelebekte yarışan sporcumuz serisinde 6. genel toplamda 34. falan olarak elendi diye haberler okuyacağız yine. Olimpiyat kafilemizin en genci 16 yaşındaki Hazal Sarıkaya 100 sırt üstünde kendi derecesini geliştirmeye çalışacak Pekin kafilesinin en genci, şimdi 19 yaşında olan Ediz Yıldırımer ise 1500 serbestte boy gösterecek. Ediz’in iki üst üste gençler Avrupa şampiyonluğu var ama 19 yaş yüzme için öyle çok genç kabul edilebilecek bir yaş değil. 15 yaşındaki potansiyelini düşünürsek şimdiye kadar kendisinden büyükler kategorisinde beklenilenlerin altında kaldığını söyleyebilliriz. Derya Büyükuncu’nun 6. Kez olimpiyata katılacak olmasını nasıl yorumlamak lazım. Takdir edilesi bir büyük sporcu performansı mı , keçinin olmadığı yerde koyunun Abdurrahman çelebi olması mı ?
3-Bir diğer lezzetli branş basketbol. 1992 ‘den beri NBA oyuncularının gelmesiyle olimpiyatın kenarda köşede kalmış sporundan başrollüğe terfi eden basketbolda bu sene de dünyanın en üst seviyedeki on iki takımını izleyeceğiz bir kez daha. Amerika’nın yine zorlanmadan şampiyon olacağını söylemek için kahin olmaya gerek yok. Bu sefer finalde Avrupa basketbolunu domine eden İspanya’nın olmayacağını düşünüyorum. Gönlüm Arjantin’den yana. Kadınlar basketboluna da bu yıl ilk kez katılacağımız için ayrı bir gözle bakacağız. Ben grupta ilk dörde gireceğimizi ama çapraz gruptan gelebilecek Avustralya, Rusya ya da Kanada’dan birine çeyrek finalde eleneceğimizi düşünüyorum. ABD maçında Birsel-Sue Bird eşleşmesini merakla bekliyorum. Merakla beklemediğim bir diğer eşleşme ise Diana Taurasi-Şaziye eşleşmesi!
4-Bir diğer salon sporu voleybolu öncelik sıralamasında dördüncü sıraya koyuyoruz. Erkek voleybolunda Rusya-İtalya-ABD arasındaki mücadele keyifli olacaktır. Kadınlarda ise ABD ve Brezilya’nın ardından madalya şansı en yüksek olan takımlardan biriyiz. Grubun zorlu olması olası çeyrek final eşleşmesinde ABD ve Brezilya’yla karşılaşmayacağımız anlamına geldiği için bence aslında bizim lehimize olacak. Eğer ilk grubu üçüncü bitirebilirsek çaprazdan gelecek ikinciyi (İtalya ya da Rusya’yı bekliyorum) yenebileceğimizi düşünüyorum ki bu bizi ilk dörde atacaktır. Takım sporlarında gelecek ilk olimpiyat madalyasının kadın voleybolundan geleceğini düşünüyorum, bu olimpiyat olmasa diğer olimpiyatta olur ama mutlaka olacaktır.
5-Tekrar açık havaya dönüp menümüze ara sıcak olarak 5. sıradan tenisi koyalım. Aslında Grand Slam’lerin gölgesinde kalsa da Olimpiyat’da Wimbledon kortlarında tenis izlemek yine de büyük bir keyif. Gerçi Nadal’ın olimpiyattan sakatlığı nedeniyle çekilmesi bir Nadal’cı (böyle bir tabir de var artık güzel Türkçemizde Federer’ci Djokovic’ci gibi ) olarak bir hayli üzdü beni. Olası bir Djokoviç – Federer finali ihtimali de bu sonuçla ortaya çıkmış oldu. Andy Murray’in Wimbledon’ın duygusal etkisinden kolay kolay sıyrılamayacağını ve onun pek şanslı olmadığınu düşünmüyorum. Nadal’ın olmadığı ya da elendiği turnuvalarda ikinci olarak Tsonga’yı destekliyorum. “Alles Tsonga” diyelim
Kadınlara gelince Sharopava ve Venus gözüküyor şu an olimpiyat için iki favori ama son 5-6 yıldır kadınlar tenisi öyle bir halde ki herkes herkesi yenebiliyor. Erkekler tenisi tüm zamanların en yüksek seviyesindeyken açıkçası kadınlar tenisinin yerlerde sürünüyor. 90’larda olsa ne Steffi Graf’dan ne Monica Seles’den hadi sevmesem de hakkını vereyim ne de Hingis’den set alabilecek oyuncular turnuva kazanıp dünya bir numarası oldular kadın tenisinde. 90’ların sonuna kadar kadınlar tenisini daha fazla izleyen biriyken şimdi neredeyse kadın maçlarını, bir an önce bitse de erkekler maçı başlasa diye seyreder oldum. O yüzden kim kazanırsa kazansın çok fazla sürpriz olmaz. Sevdiğim bir tenisci falan da yok tamamen tarafsız izleyeceğim bir branştır kadın tenisi.
6-Pek kimsenin bilmediği iki tatlıyla sonlandıralım menümüzü. İlki merakla beklediğim çim hokeyi. Bu topraklarda hokeyin buzda oynanmasına da çimde oynanmasına da pek alışık değiliz. Sürekli kafa eğik yürümek ve koşmak zorunda kalınan bir spor olduğu için insan evriminin bir önceki halkasındaymışız gibi hissediliyor ekrandan izlerken. 80’lere kadar Hindistan ve Pakistan’ın domine ettiği bu sporda son yıllarda Avrupa ülkeleri üstünlüğü ele geçirdi. Düşman kardeşler Hindistan ve Pakistan'ın nükleer silahlanma ve Keşmir dışında en çok rekabet ettikleri alan kriketle birlikte hokeydi. Son yıllarda bu iki ülke ekseninde Asya eksenli hokey üstünlüğü yerini Avrupa üstünlüğüne bıraktı. Erkeklerde Almanya’nın son olimpiyat şampiyonu sıfatıyla favorilerden olduğunu ekleyelim. İspanya’da favorilerden biri.
Falkland( biz Arjantin muhipler cemiyeti üyeleri için Malvinas) savaşından beri her karşılaşmaları spordan öte bir anlam taşıyan Arjantin-İngiltere de erkeklerde aynı gruptalar. Arjantin’in erkeklerde çok iddiası yok ama kadınlar çim hokeyinde Hollanda’yla beraber madalya şansı var. Zaten Hollanda Avrupa kıtasında kadınlarda çim hokeyinin en çok rağbet gördüğü ülke. Arjantin ise Latin Amerika’da pek tutulmayan hokeyin tek temsilcisi konumunda. Zaten kendilerini biraz Avrupalı olarak görmeleriyle diğer Latinlerden ayrılan Arjantin için çok şaşırtıcı değil.
Arjantin’in olimpiyatlardaki bayrağını da onca tanınmış futbolcu ve basketbolcusu varken kadın hokeyci Luciana Aymar’ın taşıdığını söylersek hokeyin ne kadar ciddiye alındığını da görmüş oluruz.
Bu çim hokeyinde köşe penaltısı diye bir kavram var, , gol olma ihtimalinin yüksek olduğu bir duran top organizasyonu,üstteki resimdeki enstantene bu köşe penaltısı sırasında çekilmiş bir fotgraf; sadece köşe penaltısı sırasındaki teyatral diziliş ve gayri nizami harp unsurlarını savunma refleksiyle kale önü savunma anı için bile hokey izlenilebilir bir spor değil mi sizce de.
7-Yine aşina olmadığımız bir spor dalıyla bitirelim. Ben Fenerbahçe başkanı olsam yapacağım ilk iş su topu şubesi açmak olurdu. Bizde bırakın profesyonel şekilde ilgi görmeyi artık plajlarda insanların kendi aralarında yaptığı bir spor olarak bile bir hükmü kalmadı su topunun. Geçen yıl Balkan gezisinin Karadağ ayağında deniz kıyısında bizde her 100 metrede karşımıza çıkan balık çiftlikleri sıklığında su topu kaleleri görmüş ve bir kez daha adamların spor kültürüne hayran kalmıştım. Karadağlı rehbere iki- üç sene önce nüfusu Eskişehir kadar olan bir ülkeden nasıl olup da Avrupa’nın bir numaralı kupasında son sekize üç takım kaldığını sorduğumda “bizde yüzme öğrenmeden çocuklar su topu oynamaya başlar” demişti. 2008 Pekin’de olimpiyat yarı finalini daha iki sene önce aynı ülke olan Sırbistan ve Karadağ’ın oynadığını söylersem Balkanlar’ın o bölgesinin su topu oyuncu rezervlerinin ne kadar zengin olduğunu sanırım anlatmış olurum.
Bu olimpiyatta da yine Sırbistan, Karadağ ve son olimpiyat şampiyonu Macaristan iddialı takımlar arasında. Orta ve Güney Avrupa dışında sadece Amerika onlara rakip olacak ülke olarak gözüküyor. Sırpların ve Karadağlıların ve diğer Balkan ülkelerinin erkeklerde bu kadar dominant oldukları sporda kadınlarda olimpiyata gelememeleri ilginç aslında. Erkek su topunda güçlü olan Balkanlar bölgesini kadınlarda temsil edecek ülke yok. Son olimpiyat şampiyonu Hollanda’da olimpiyatlara katılamadı. Amerika ve Avustralya kadınlarda bir adım öndeler madalya için.
Olimpiyatlar spor seven birisi için şölen. Türkiye’de olayı milliyetçi bir düzlemde değerlendirip sporcumuz olmayan branşlara ilgi gösterilmeyeceğini biliyorum .Bizim sporcular kazanırsa da seviniriz tabi ama açıkçası bin tane insan hikayesi dururken bunları umursamayıp vatan –millet –sakarya havasında olmak da olimpizmin ruhuna aykırı gibi geliyor bana. Türkiye dışında takım sporlarında destekleyeceğim takımları da yazayım ABD seçimlerinde gazetelerin desteklediği başkan adayını açıklaması gibi. Sonra "objektif blogger" böyle mi olur falan demeyin.
Erkek Futbol : Uruguay
Kadın Futbol: Kuzey Kore
Erkek Basketbol: Arjantin
Kadın Basketbol Avustralya (Penny yok diye yalnız mı bırakalım)
Erkek Voleybol : Brezilya
Kadın Voleybol: Güney Kore, (Kim’in sözleşmeyi uzatması hatırına)
Erkek Hentbol : İzlanda (Yalnız ve güzel ülke kontenjanından)
Kadın Hentbol : Danimarka
Erkek Sutopu : Karadağ
Kadın Sutopu: İspanya
Kadın Çim Hokeyi: Arjantin
Erkek Çim Hokeyi: Pakistan
Devamı ...
15 Haziran 2011
Voleybol Federasyonu için Enfes Öneriler
Voleybol federasyonu başkanından fantastik öneriler gelmeye devam ediyor. Yabancı sayısını sınırlamak için inat eden ve tepkilere aldırmayıp 2+1 sınırı getiren Erol Ünal Karabıyık, sonrasında muhteşem önerilerle kararından dönmeyip orta yolu bulmaya çalışıyor. Önce şuradaki müthiş fikirle geldiler. Diyor ki, yabancı sayısı aslında sınırsız ama Türkiye Ligi'nde 2+1 var, fakat siz ligde oynayacağınız takımla önceden anlaşıp istediğiniz kadar yabancı oynatabilirsiniz. Bu dahice fikirden sonra bugün de şuradaki fikri sunmuş:
Buna göre de takımlar sınırsız yabancı oynatacak ama her oyuncuya bir puan verilecek ve takımlar bu toplam puanı geçemeyecek. Teklifte en yüksek puan 9 ile yabancıların, sonrasında ise Türk Milli Takımı oyuncuları var 6-8 puan ile. Yani takımınızda milli oyuncu varsa cezalandırılıyorsunuz. O yıl oyuncularınızın tümü iyi oynayıp Milli Takım'a çağırılırsa gelecek sene kadroyu dağıtmak zorunda kalıyorsunuz. Sayın federasyon başkanı daha fazla yorulmasın diye birkaç fikir de biz bulduk, bunları da mutlaka değerlendirsinler.
- Takımların 6 yabancı hakkı bulunsun. Bir maç öncesi kaç yabancı oynatılacağı zar atışıyla belirlensin. Zarı federasyon başkanı atsın.
- Bir takımın daha önce milli forma giymemiş bir oyuncusu milli takıma çağırılıp maç başına 18 sayı ortalamasıyla oynarsa o takıma bir yabancı hakkı verilsin. Ortalaması 18'in altına düştüğü an yabancı dövülsün.
- Sezon öncesinde takım başkanları tavla turnuvası yapsın, turnuvanın sonucuna göre takımlara yabancı hakkı tanınsın.
- 0 + 4 + 8 kuralına geçilsin. Buna göre kulüplere sahada 0, kulübede 4, tribünde 8 yabancı bulundurma hakkı verilsin.
- Sınırsız yabancıya geçilsin, fakat yabancıların bir maçta 10'dan fazla sayı alması yasaklansın. Buna göre 10 sayı alan yabancı tribüne gönderilsin.
- 2 + 5 kuralı getirilsin. Buna göre takımların 2 yabancıyı koşulsuz oynatma hakkı bulunsun. Ayrıca bulunduracakları diğer 5 yabancı oyuncu Tufan Ersöz forması giyerek bir basketbol takımında oynarsa, oynadıkları süre kadar voleybol oynamaya hak kazansın.
- Yabancı sınırı serbest bırakılsın fakat takımlar aldıkları yabancı kadar yabancıyı federasyonun oluşturacağı havuza bağışlamak zorunda kalsın. Maçlardan önce takımlara federasyon havuzundan kurayla çekilen oyuncular dağıtılsın.
- Yabancı sınırı serbest bırakılsın fakat 20'den fazla milli formayı giyen oyuncu çok güçlü olduğu ve takımlar arası dengeyi bozduğu için lisansı iptal edilsin, sadece milli takımda oynasın, milli takımda kulüp havası oluşssun. Adeta her gün birlikte çalışıyorlarmış gibi bir ortam yaratılsın.
- Yabancılık yasaklansın. Dünya Türk olsun.
Devamı ...
7 Haziran 2010
Gelene Hoşgeldin, Gidene Hiçbir Şey
Salon sporlarında dünyanın en iyi isimleri transfer ediliyor, bir kaç sene öncesine dek ancak rüyalarımızda görebileceğimiz kadrolar kuruluyor, önümüzdeki sezon birden fazla takımımız branşlarında Avrupa'nın en üst düzey organizasyonlarında final oynarsa bu hiç kimse için sürpriz olmayacak.
Ama ne olursa olsun, 1.5 sezon çalıştırdığı takıma 6 kupa kazandırmış. Fenerbahçe tarihinin kulüpler bazında en büyük başarısını kazanan takımı saygınlığı, bilgisi, becerisi ve oyuncularına aşıladığı takım olma bilinciyle yaratmış bir hocanın ardından resmi sitende bir teşekkür bile etmiyorsan bu kulüp insani değerlerle yönetilmiyor demektir.
Büyük olmayı güçlü olmakla, zengin olmakla eşdeğer tutan yönetim zihniyeti. Bu kulübe emeği geçmiş insanları bir kalemde silmeye devam ettiği sürece o bizim bildiğimiz büyük kulübe dair tüm değerleri ne yazıkki aşındırmaya devam edecek.
Devamı ...
7 Mayıs 2010
'Yine' Şampiyon
Kulüp tarihinde sarı lacivertin en çok yakıştığı takımlarından olan bu takıma mükemmel bir sezon finali çok yakıştı. Yine yüzümüzü güldürdüler, yine bizi gururlandırdılar.
Devamı ...
6 Mayıs 2010
Namağlup Şampiyon
Geçen yıl Ezcacı'nın gecekondudan bozma salonunda kazandığımız şampiyonluktan sonra bunun bir hegemonya başlangıcı olmasını, müessese kulüplerinin yanlarına iliştirilmiş tekil bir şampiyonluk olmaması gerektiğini belirtmiş, bu hegemonyayı başlatacağımıza da inandığımızı yazmıştık. Bir yıl sonra bugün ikinci şampiyonluğu kutluyoruz. Üstelik namağlup bir şekilde. Normal sezonda oynadığı 22 maçı ve play-off ta oynadığı 8 maçı da kazanıp 30'da 30 yaparak elde edilmiş bir şampiyonluk... Erkeklerin de şampiyon olmasıyla voleybola damga vurduğumuz bir yıl oldu. Bu takım bizleri bu sene fazlasıyla gururlandırdı. Pek çok Fenerbahçe taraftarına kulübün sadece futboldan ibaret olmadığını, bu forma için terlerini sonuna kadar akıtan başkalarının da olduğunu ezberletti. Bu branşları takip eden taraftarlar zaten yıllardır bunun bilincinde ama sporu futboldan ibaret görüp haftalık sonuçlarla yaşayan bir ülkede geniş bir kitleye kendilerini fark ettirdiler bu kızlar.
Kadınların yarıştığı bir branşta spor kulüplerinin yatırım yapması ve iddialı olması çok önemli. Bugün Anadolu'da pek çok yerde kız çocuklarının bırakın spor yapmasını, beden eğitimi dersinde eşofman giymesini namus meselesi yapan, bunun için doktorlardan rapor dilenen adamlar var. Kadınların sosyal hayattan dışlandığı, erkek aşkının nesnesi olduğu müddetçe bir anlam kazandığı bir toplumda bu kızların kıracağı bir önyargı, spora teşvik edeceği bir kız çocuğu, çocuğunun spor yapmasına ikna edeceği bir muhafazakar baba bile büyük kazanç. O yüzden bu ülkenin kadınların spor yapabildiği bir ülke olması açısından bile belki küçük ama anlamlı bir adım atılmasında yardımcı oldu Fenerbahçe bu yıl başarıları sayesinde geniş kitlelere ulaşarak. Başarıda pay sahibi olan oyuncu yönetim ve taraftarların hepsinin emeklerine sağlık. Doğru yapılandığında bir takımın neleri başarabileceğini bu yıl gördük.
Bir parantezde Nati için açmak lazım. Final serisinde herhangi bir bireysel ödül almamış olabilir ama bence bu sezonun açık ara MVP'si kendisi. Hegemonyanın ikinci senesini de gördük, seneye Avrupa Şampiyonluğuyla taçlanmış bir lig şampiyonluğu daha bekliyoruz. Bu sene tribünde duymaktan en haz aldığım sözcüklerle bitireyim bir kez daha
"Armanın gururu sarı melekler"
Devamı ...
4 Mayıs 2010
Şampiyonluğa Bir Adım Kala
Bu sene izlediğimiz en kaliteli maçtı muhtemelen. Zaman zaman çok basit manşet hataları olsa da uzun rallilerin olduğu, iki takımın da bir an olsun maçı bırakmadığı ve her topa atladığı müthiş bir final maçı izledik. İlk maçta maçı çeviren Alice Blom ve Naz'la başlamayı tercih etti Jan de Brant. İlk sette belki de bu sezonki en iyi oyununu oynadı Fenerbahçe Acıbadem. Sadece köşelerden değil ortadan ve arka alandan da çok farklı hücum çeşitlemeleriyle ve müthiş bir blok performansıyla ilk seti fazla zorlanmadan kazandık. 25-16.
İlk set makine gibi oynayan takım, kadın voleybol takımlarında sık görülen bir şekilde bir anda evrim geçirip durdu. İlk set gayet iyi oynayan Naz bu set özellikle köşelere attığı paslarda sorun yaşamaya başladı. Dricx ve Seda'nın oyuna girmesi de gidişatı terse çeviremedi. Final serisinde manşetine bir haller olan Nati'nin üzerine üzerine servis atan Vakıfbank seti rahat bir şekilde kazanıp skoru eşitledi. 25-18.
Üçüncü set müthiş bir çekişmeye sahne oldu. Bol miktarda manşet hatalarımıza rağmen bloklardaki etkinlik ve setin sonlarına doğru Neslihan'ın arka arkaya hatalarıyla iki üç kez set sayısı da atmamıza rağmen 30'lara kadar uzayan seti Güldeniz'in servisini kötü karşılayınca hücumda bloğa yakalanarak Vakıfbank'a verdik. 31-29.
Dördüncü sete iyi başlayıp 4-0'ı yakalık. İkinci teknik molaya kadar farklı bir şekilde önde götürdük maçı... 20. sayıda Stam'ın servisleriyle krize girip 7-8'lerde dolaşan farkın 2 sayıya kadar düşmesine engel olamasak da Nati'ni blok-aut'uyla Stam'ın servisini kırıp arka arkaya sayılarla maçı artık Vakıfbank maçlarında bir zorunluluk olmaya başlayan final setine taşıyabildik. 25-20.
Türkiye Kupasındaki ikinci maçta da, final serisinin ilk maçında da 5. seti açık ara kazanmıştık. Bu sefer daha çekişmeli bir final seti oldu. Saha değişimine kadar bir kopma olmadı. İyi servis atıp 3 sayılık bir avantaj yakaladık 10'lu sayılara gelindiğinde. Gamova'nın nispeten daha etkisiz olduğu bu sette Nati'nin ağrlığını koymasıyla seti 15-11, maçı da 3-2 kazanarak final serisinde durumu 2-0 a getirdik. Şampiyonluk için tek bir galibiyete ihtiyacımız var. Perşembe günü 18:30'da ismi tweeter mesajı olabilecek uzunlukta bu takımı bir kez daha yenersek üstüste ikinci kez şampiyon olmuş olacağız.
İstatistiklere bakarsak yine fazlaca Nati ve Gamova yı kullamışız hücumda. Gamova'nın 49, Nati'nin 40 hücum girişimi var. Onlardan sonra hücumda en çok kullandığımız oyuncu 12 kezle Eda ve Seda. Görüldüğü gibi arada uçurum var. Naz'ın oynamasıyla ortaların daha çok kullanılacağını düşünülüyordu ama bugün ilk set dışında ortaları kullanma konusunda yine çok da yeterli değildik. Daha önceki maçlarda manşetine yüklendiğimiz Nikoliç bugün %83'le manşet almış. Mükemmel manşet oranı ise %48 olmuş. Bizim manşetine en güvendiğimiz oyuncu olan ama iki maçtır manşette sallanan Nati'nin manşet oranı ise %52 de kalmış. Onun mükemmel manşet oranı ise %37. İlk maçta Seda'nın aksaması ve onun yerine Blom'un girmesi manşette rahatlatmıştı bizi ama Nati'nin bu alışık olmadığımız manşet hataları bugün de maçın 5 sete uzamasında en büyük etkenlerden biriydi.
İki takımda 8 servis kaçırıp 3 kez servisten sayı almış. Burada mutlak bir eşitlik var. Bloklarda 20-15'lik bir üstünlüğümüz var. İlk maçta sadece 8 kez bloktan sayı alabilmişti Vakıfbank. Bu sefer sadece Poljak'ın 7 blok sayısı var. Bizde de Eda'nın 7 bloğu var. Naz mı Dricx mi oynamalı konusunda ben Naz'ın oynaması gerektiğini düşünüyorum ama ikisi arasındaki tercih nedenim pasları ve hücum opsiyonlarını nasıl kullandıklarından ziyade savunmaya katkıları. Naz'ın blok tutmada da arka alan savunmasında da Dricx'den çok daha iyi olduğu bir gerçek. Naz bugün özellikle köşelere gönderdiği paslarda epey bir hata yaptı, belki Dricx'den daha fazla da hata yapmış olabilir ama takıma totalde katkısı Dricx'den daha fazla. Zaten seneye büyük ihtimalle birinci pasör olacak Dricx'in gitmesiyle fakat final serisinde ilk maçı çeviren oyuncu olması, diğer maçlarda da ilk altı başlaması biraz kaybettiği özgüveninin yerine gelmesi açısından çok önemli. Eğer Türk voleybolunda bir hegemonya kuracaksak takımın ruhunu taşıyacak Türk oyuncular etrafında olacak bu. Yani Eda-Seda-Naz. Dolayısıyla bu üç isme güvenip sonuna kadar arkalarında olmamız, iki tane hata yaptı diye bu gitsin bu gelsin yorumları yapmamamız lazım.
Şampiyonluğun kenarındayız bunun keyfini çıkaralım, daha sonra bol bol konuşuruz zaten bunları. Perşembe bir kez daha kazanıp hasat mevsiminde ikinci şampiyonluğu almak dileğiyle.
Devamı ...
26 Nisan 2010
Bir Taşralının İstanbul Notları
Biz gariban taşralılar için 3-4 günlük ufak tatillerde İstanbul’a gitmek başlı başına bir şenlik. “Şehrin bütün nimetlerini üç güne ne kadar sıkıştırabilirsek o kadar kardır” anlayışıyla bir program yapıp Perşembe gecesi Dersaadet’e vasıl oldum. Cuma gününü kültürel aktivitelere, Cumartesiyi Fenerbahçe Acıbadem’e Pazar gününü de televizyon başında arkadaşlarla maç izlemeye ayarladığım programıma harfi harfine uyarak tekrar kürkçü dükkanımıza döndük
Cumartesi günü 16:30 civarı Burhan Felek’e gidip içeride Eczacı –Vakıfbank maçının olduğunu öğrenince o maçı da izleme şansım oldu. Bir taşla iki kuş vurmuş oldum böylece. Maçtan önce Fenerbahçe-Galatasaray maçı için ayrı bilet satılacağını falan söylediler ama Eczacı–Vakıfbank maçının bitiminden sonra sonraki maçı da seyretmek için ana tribündeki yerlerinden ayrılmayan seyircileri çıkaramadılar doğal olarak. Sadece file arkalarındaki çakma Vakıfbank ve Eczacı taraftarını çıkarabildiler. Benim de dahil olduğum bir biletle iki maç seyredebilen kitle yüzünden dışarıda epey bir Fenerbahçe taraftarı kaldı ama organizasyon konusunda zaten diplerde sürünen bir ülke olarak o kadar insanı salondan dışarı çıkarıp tekrar bilet için kuyruğa sokabileceklerini düşünen zihniyetin sorumsuzluğuydu yaşanan. İlk set boyunca oyundan çok, dışarda kalan taraftarın sesi duyurulmaya çalışıldı “Yönetim uyuma, taraftarın dışarıda” sloganlarıyla. Maç çok rahat geçti, zaten ikinci set dışında Galatasaray pek tehdit edemedi, ve güle oynaya kazandık. Benim için maça dair güzellik maç öncesindeki tesadüftü.
Eczacı-Vakıf maçında son set oynanırken bir ara çay almak için kafeyi arıyordum ki, yanlış yere girdiğimi, benim girdiğim yerden Nihan ve Çiğdem’in çıkmasıyla anladım. Sonra doğru yön neresi diye bakınırken arkamdan bir “Pardon geçebilir miyim sesi geldi” Kafamı çevirdiğimde arkamda Naz’ı gördüm. O da cafeden bir şey almaya gidiyormuş, çay için sırada beklerken maça ilk altıda başlayıp başlamayacağını sordum. Henüz maç toplantısını yapmadıkları için ilk altıda olup olmadığını bilmediğini söyledi. Çayımı alıp , Naz’a başarılar dileklerimi iletip, tekrar yerime döndüm. Maçı izlemeye devam ederken yine arkamda beyaz eşofmanlı birini gördüm. Bu seferde Eda önümdeki sırada oturan anne ve babasıyla konuşuyordu. Eda’ya da fırsattan istifade tebrik , teşekkürlerimi falan iletip gerçek bir Fenerbaheçeli gibi oynadığı için kendisiyle gurur duyduğumuzu söyledim. O da “zaten ben gerçek Fenerbahçeliyim” dedi gülerek. Bir magazin notu daha vereyim. Maçtan önce erkek takımının pasörü Aslan’ın yanında şu an Galatasaray’ın liberosu olan ve geçen sene bizde oynayan Ayça Naz ‘ı gördüm. Nişanlanmaya hazırlanıyorlarmış sanırım tribündeki bir abinin dediğine göre. Fenerbahçe kaptanı ile Galatasaray oyuncusunun birlikteliği rekabetin uzaklaştırıcı değil yakınlaştırıcı da olabileceğinin bir göstergesi.
İyi başlayan hafta sonu Pazar günü yine bizim açımızdan şahane bitti. Guiza’nın fizik kurallarına aykırı bir şekilde kaçırdığı gol sonrasında fizik kurallarına aykırı olarak tepki sonucu florasını kırdığım için için arkadaşımdan özür dileyeyim kamuya açık bir mekanda Gençlerbirliği maçına ayaklarım geri geri “lige resmi olarak havlu attığımızı görelim bari” diye gittiğimi hatırlayınca sekiz hafta sonra bu takımın lider olduğunu görüp bir kez daha insanın umut etme kabiliyetinin sonu olmadığını düşündüm. Her ne kadar medyadaki “Fenerbahçe bu saatten sonra bırakmaz” inancına iflah olmaz bir kötümser olarak şerh koysam da üç hafta daha kör topal gider miyiz acaba diye de düşünmeden edemiyor insan. Son iki not daha Seyyar Sahne’nin Oğuza Atay’ın Tehlikeli Oyunlar romanından uyarladığı tek kişilik oyununu izlemeyenler en az romanı henüz okumamışlar kadar kendilerini kötü hissedebilirler. Hakikaten enfes bir tek kişilik performanstı. Tehlikeli Oyunlari’ın baş kahramanı Hikmet Benol’un çok sevdiği sıfatla selamlayalım canlı yayında görüp tebessüm ettiğimiz ve “Rapaiç atıyor dört oluyor” sözleriyle kalbimizin Adriyatik kıylarında meskun “caanım” Rapaiçimizi de. Devamı ...
17 Nisan 2010
Şampiyon Fenerbahçe
Hasat mevsiminin ilk şampiyonluğunu sezon başında tüm takımlarımız içinde şampiyonluk şansı en az gözüken erkek voleybolda kazandık. Ortada ciddi bir istikrar var son üç senedir; play-off usulü oynanan ligde üç kez final, ondan önceki iki yıldaki dörtlü final grubu maçları sonunda da iki kez Arkas'ın ardından ikinci olduğumuzu düşünürsek son beş yıldır düzenli olarak zirvede olduğumuzu görüyoruz. Geçen sene final serisinin ikinci maçında Aslan sakatlanmasa bugün son üç senedeki üç şampiyonluktan bahsediyor olacaktık.
Diğer takım taraftarlarının habire Fenerbahçe'nin başarılarını küçültme gibi bir alışkanlıkları var ve bunu kullanırken biz şampiyon olduk mu sponsor ismini ama kazara bizi yendiklerinde Fenerbahçe ismini kullanıyorlar. Avrupa İkincisi olunca Acıbadem, Vakıfbank yenince Fenerbahçe oluyoruz, basketbolda şampiyon olunca Ülker, yenilince Fenerbahçe oluyoruz. Erkek voleybol takımının şampiyonluğuna maalesef bir kulp bulamayacaklar, zira bu takım önünde arkasında hiç bir isim olmadan, sponsorsuz ve kendisinden çok daha pahalıya kurulmuş takımların arasından sıyrılıp şampiyon oldu.
Maça, şampiyonluğa inanmış bir ifadeyle başladı oyuncularımız, final serisinin en iyi oyununu oynadık ilk iki sette. İlk set 10'lu sayılara kadar berabere devam ettikten sonra da Aslan servise gelip farkı bir anda 4'e çıkardı. Çok servis kaçırsak da bir o kadar da etkili servis attığımız için dramatik bir etkisi olmadı bu hataların. Celitans'ı durdurup Coskoviç'le etkili olunca ilk seti rahat bir şekilde 25-20 aldık. İkinci set yine çok iyi başlayıp teknik molaya 8-3 önde girdik. Ziraat en kilit oyuncusu Celitans'ı da kenara alınca setin geri kalanı güle oynaya geçti. Divis'in servisleri, Ender'e yaptığımz bloklarla 25-13 gibi çok açık bir farkla kazanıp 2-0'ı yakaladık.
Üçüncü set Ziraat Bankası son bir direnç gösterip seti başa baş götürmeye çalıştı, ikinci teknik molaya yine de iki sayı farkla 16-14 önde girdik. Bu dakikadan sonra hakem devreye girdi. Fark iki kez üçe çıkacakken hakemin yanlış değil gayet taraflı kararlarıyla bire indirdi farkı. Bu sette önce Coskoviç'in içerde olan servisine dışarı verdi Aziz Yener, daha sonra Divis'in bir karış içerde olan ve gözünün önüne düşen topa dışarı verdi ve yine gözünün önünde blokun bir karış üstünden giden topa blok-out vererek Ziraat Bankası'nı zorla oyunda tuttu. 24-24 berabereyken hücum edemeyip Coskoviç'in manşet hatası sonrası da seti hakem yüzünden vermiş olduk.
Son sete hakemin kararlarına biraz sinirlenen oyuncularımız gergin başladı. 7-4 geriye düştük. Arka arkaya üç blokla asılan yüzler tekrar gülmeye ve maça tekrar ağırlığımızı koymaya başladık.İkinci teknik molaya iki sayı önde girip Divis'in servisleri sonrası farkı biraz daha açtık ve Coskoviç'in servisten kazandırdığı sayıyla maça ve sezona şampiyon olarak noktayı koyduk. 25-19.
Sakat sakat oynayan ve "dizim kopsa da Fenerbahçe için oynarım" diyen Emre'yi ayrıca tebrik etmek lazım. Aslan kulübün sembol isimlerinden birisi olacak bir 8-10 sene sonra. Bugün hücumdaki bütün silahlarımızı gayet etkin ve dengeli kullandı. Garnder 31 Coskoviç 30 Divis 23 hücum girişiminde bulunmuş Aslan'ın pas tercihleriyle. Maç raporundaki istatisikte ilginç bir veri var. Bizim liberomuz 14 manşet alırken Ziraat'in liberosu 37 kez manşet almış. Neredeyse üç kat. Bizim manşetlerde Divis ve Coskoviç'i zorlamaya çalışmışlar ama başaramadılar. Serkan savunmada çok iyi toplar çıkardı manşette pek zorlanmadığı için sanırım geri alan savunmasında bugün çok daha konsantre ve çevikti. Normal sezonda bizi çileden çıkaran Divis'in play-off serisinde yaptığı sıçrama hakikatan çok ilginç. Her zaman istikrarlı bir şekilde performans veren ve üç sezondur takımın en önemli parçalarından biri olan Coskoviç'e de MVP olmak çok yakıştı.
Belki ben biraz alınganlık yapıyorum ama bu federasyon başkanı Fenerbahçe'ye kupa verirken her seferinde yüzünden düşen bin parça oluyor. Geçen sene kızlara kupa verirken de cenaze evinde gibiydi bugün de aynı şekilde...
Yıllardır kendi aralarında müessese ligine çevirdikleri bir lige gerçek bir spor kulübünün girmesini hala hazmedemeyen zümreye inat kupa kaldırmaya devam edeceğiz. İstanbul'dan bu maç için Ankara'ya giden ve yıllardır bu salonlarda Fenerbahçe kovalayan başta Canarino tüm amatör branş takipçilerini de bu başarının önemli bir parçası olarak selamlıyorum.
Haramilerin saltanatını bir kez daha yıktık! Şampiyon Fenerbahçe!
Devamı ...
15 Nisan 2010
Şampiyonluğa Bir Adım Kaldı
Erkek voleybol takımımız şampiyonluk yolunda dev bir adım attı. Bugün yine nefesleri kesen bir maç sonunda artık vaka-i adiyeden sayılabilecek bir 3-2'lik maçı daha kazanıp final serisinde durumu 2-0 yaptık. Cumartesi günü 18:30 Ankara'daki maçı da kazanırsak şampiyonluğumuzu ilan edeceğiz.
Maça çok iyi başladık, genelde maça girmeyle ilgili problemlerimiz olmasına rağmen ilk set son derece iyi bir oyunla farkı 7'ye kadar çıkardık ikinci teknik mola sonrasında. Yine ufak bir durgunlukla farkın 3-4 sayı aralığına kadar düşmesine izin versek de 25-21'le seti alıp 1-0 öne geçtik. İkinci sette Ziraat'ın 3-4 sayılık üstünlüğü söz konusuydu 20'li sayılara girerken. Mola sonrası 1 sayıya kadar inen fark Gardner'in öldüremediği top hemen ardından çalınan bir file hatası ve çıkan sarı kartla 25-20 aleyhimize bitti.
Üçüncü set Coskoviç ve zaman zaman Garner'le etkili olup yine rahat bir şekilde ilk setteki gibi 25-21'le seti kazanıp bir kez daha öne geçtik. Dördüncü set maçı bitirmeliydik aslında ama çok fazla servis hatası yaparak Ziraat'ı sürekli oyunda tuttuk. Galiba 8-9 servis hatası bir set için rekor olabilir. Bu kadar hataya rağmen 24-23'te maç sayısı kullandık ama Celitans'ı durduramayıp Ender'in attığı iki servisi iyi karşılayamayınca seti 27-25 kaybettik. Son set son ana kadar başa baş gitti. Ziraat tamamen Celitans'a endeksli hücum etti ve Celitans da bütün toplar çapraza vurarak öldürmeyi başardı. 13-13'ten sonra önce Gardner'ın sonra da Divis'in blok sayısıyla 15-13'le son seti ve maçı kazandık. Aslan bugün yine gayet iyiydi, Serkan da sert servislere rağmen maçın genelinde ayakta kaldı. Coskoviç en etkili oyuncumuzdu özellikle ilk üç sette, neredeyse her hücumunu sayıya çevirdi. Emre sakatlığı kendisini çok etkilemesine rağmen fedakarca mücadele etti. Gardner ilk sette müthiş savunma yaptı ama daha sonra sürekli kaçırdığı servisler yüzünden oyundan biraz düştü. Genel olarak oyuncularımızın yüzünde şampiyonluk hırsı ve isteğini görüyoruz ve bu Cumartesi günkü maç için de umut verici.
Cumartesi de kazanır şampiyon olursak Pazar günkü Beşiktaş maçı öncesinde kadın voleybol takımının yanında şampiyon olmuş erkek voleybol takımını da görmek ve 50.000 kişiye onları da alkışlatmak çok iyi olur. Ankara'daki ikinci maç hafta sonuna denk geleceği için bugünkünden daha kalabalık olacaktır, şampiyonluk maçını da boş tribünlere oynamasın artık bir zahmet şu takım.
Devamı ...
14 Nisan 2010
Altın Kızlar Altın Setle Şampiyon
Erkekler basketboldaki Türkiye Kupasından sonra sezonun ikinci Türkiye Kupas sarı meleklerden geldi. Alışıldığı gibi yine bıçak sırtında yürüyerek çok da geçmişi olmayan bu kupayı tarihimizde ilk kez kazandık. Geçen sene Türkiye Kupası finalinde Eczacı'ya ilk maçı 3-1 kaybettikten sonra ikinci maç 2-0 öne geçmiş ama sonra kılpayı üçüncü seti kaybedip oyundan düşmüş ve maçı 3-2 vererek Türkiye Kupasını kaybetmiştik.
Maça gayet iyi başlayıp Eda'nın etkili servisleri ve Gamova'nın smaçlarıyla ilk iki seti açık ara aldıktan sonra üçüncü set Özge'nin servisleri Neslihan'ın hücumlarıyla oyundan tamamen düşüp 2-1 e gelmesine engel olamadık. 4. set 20-15 i yakalamışken hücumda bir türlü top öldüremeyip Vakıfbank'ın geri gelmesine müsaade ettik. Nihan'ın bu anlardaki felaket manşetlerine de değinmek lazım. Genelde takımlar servisi liberodan kaçırarak diğer oyuncuların üzerine yıkmayı denerler oysa üçüncü ve dördüncü sette gerek Özge gerekse Güldeniz direkt olarak Nihan'ı hedef seçerek servis attılar. Dördüncü setin sonlarını felaket oynayınca maç 2-2 ye geldi. Beşinci sete çok da iyi başlamasak da fazla kopma olmadan saha değişimi oldu. Bir ara 11-9 geriye düşsek de Çiğdem'in servisleriyle maça tutunup Gamova'nın sayısıyla maçı alıp altın sete gittik.
Altın sette çok zorlanacağımızı ve işimizin hiç de kolay olmayacağını düşünüyordum ama Vakıfbank oyunu tamamen Neslihan'a yıkıp biz de Neslihan'a iyi blok getirince maç bir anda koptu. 13-2 gibi abuk bir skor çıktı ortaya pek görmeye alışkın olmadığımız. Rehavetten 3 sayı versek de Seda'nın öldürdüğü top ve manşet hatasından gelen sayıyla altın seti ve sezonun Süper Kupa'dan sonraki ikinci kupasını da kazandık. Geriye kaldı lig şampiyonluğu.
Bu final bize gösterdi ki şampiyonluk öyle çantada keklik değil Vakıfbank kolay kolay teslim olmayacaktır. Zayıf yönümüz olan manşet iyi servis atan takımlara karşı çok daha barizleşiyor. Bugün Nihan'ın 3 ve 4. setlerde manşette nasıl dağıldığını görmek gelecek için korkutucu. Takımın üç gün içinde bir deja vu hissine kapılıp 2-0 dan 2-2 ye gelmiş bir maçı ordan çevirebilmesi de ciddi bir mental sağlamlık göstergesi. Bu anlamda Jan de Brant'ı da tebrik edelim.
İki parantez açmamız lazım maçla ilgili bir tanesi Eda. Eda'nın Beşiktaş'tan bize transferini öğrendiğimde askerdeydim, gülümsemenin emre tabi olduğu bir yerde haberi aldıktan sonra mütebessim bir gün geçirmemi sağlamıştı en azından bir gün. Bu kızın yüzündeki ifadenin, kazanma hırsının, samimiyetin, heyecanın hastasıyım. İyi ki Fenerbahçelisin Eda. Son parantez de taraftar için müthiş bir tribün vardı bugün, Dış hatları yakmamıza gerek yok melekler için, salon her zaman böyle olsun onlara yeter.
Devamı ...
13 Nisan 2010
Uçurumun Kenarında Bir Galibiyet Daha
Biz camia olarak uçurumun kenarında yaşamayı seviyoruz, özellikle voleybol takımlarımız bir iki haftadır memleketin kardiyoloji polikliniklerinde fazla mesai yapılmasına yol açacak şekilde seviyor galiba bu uçurum kıyısında yaşamayı.
Her zamanki gibi tuhaf bir maçtı. Maça yine felaket başladık. Bir türlü servis tutturamayıp çok basit manşetlerde bile hata yapınca Resul’ün servisleriyle 6-7 sayı öne fırlayan Ziraat’i setin sonuna kadar yakalayamadık. Takım çoğu maçta olduğu gibi maça yine giremedi ve neredeyse ilk seti oynamadan 25-19 verdik. İkinci set yine aynı senaryo söz konusuydu. Sete 5-0'la başlayan Ziraat’i yine hep geriden takip ettik. 5-0 olana kadar Demeter’in mola almaması da tuhaftı. Gerçi adama da hak vermek lazım, sonuçta takım o kadar dengesiz ki bu geriye düşüşler artık oyunun doğal bir parçası gibi geliyor. Ziraat savunmada özellikle Granvorka’nın çabaları ve hücumda da Platenik ve Ceitans’ın sayılarıyla setin sonuna rahat girdi. 23-18'lerde biraz sıkıştırıp 24-23’e getirsek de Coskoviç'in auta attığı servisle 25-23 seti kaybedip sevdiğimiz yere yani uçurumun kenarına geldik.
Üçüncü set, ilk iki set kayıp olan takım maça döndü. İlk teknik molaya 8-1 önde girdik. Maç boyunca çalışmayan bloklarımız arka arkaya sayı almaya başladı. İkinci teknik molaya kadar yine oyundan düşüp farkın 2'ye kadar inmesine engel olamasak da 16-13'le setin sonuna girdik. 20'li sayılarda Platenik’e çıkan önce sarı sonra kırmızı kart sonrası Ziraat Bankası seti bıraktı ve skoru 25-20 ile 2-1'e getirdik.
Dördüncü set yine tamamen bizim kontrolümüzde başlayıp rahat bir şekilde gitti. Coskoviç ve Divis’le domine ettiğimiz, bloklarımızın ve servislerimizin ilk iki setin aksine gayet iyi işlediği bu seti de rahat bir şekilde 25-17 alıp final setine taşıdık maçı. Son set Ziraat’in orta hücumlarına bir türlü çözüm bulamadık ve önce 8-6 sonra 11-8 geriye düştük. Tam işler çok zorlaşmıştı ki Coskoviç’in servisten aldığı sayı ardından blok sayısı derken 13'te yakaladık Ziraat’i. Gardner’in iyi attığı servis sonrası maç sayısı da kullandık ama Gardner ikinci servisinde topu dışarı gönderdi. 16-15 öndeyken servisi çıkaramayıp bizim sahamıza öylesine bıraktıkları topun sayı olmasıyla büyük bir fırsatı tepsek de Serkan’ın karşıladığı hücum sonrası Aslan’ın kaldırdığı topu paralele vuran Coskoviç seti ve maçı 18-16 ile bitirdi.
Takım yine bir Ahmet Kaya şarkısının dizeleriyle söylersek “yaprak döker bir yanımız, bir yanımız bahar bahçe” modunda oynamaya devam ediyor. Bugün sezon boyu istikrarsız takılan iki oyuncumuzdan Divis belki de takıma geldiğinden beri en iyi maçını oynadı. Gardner’i ise Allah’a havale ediyorum. Özellikle ilk iki set takımın hücumda top öldürememesinin en önemli nedeniydi. Servis atarken kendisi bile inanmıyor bazen iyi servis atacağına. Aslan pas tercihleri ve ortaya kullanma açısından sorun yaşasa da yine de ortalama oyununu oynadı. Emre’den de çok beklediğimizi aldığımız söylenemez ama diğer maçlarda ihtiyacımız var fazlasıyla, umarım sakatlığı önemli değildir.
Bütün oyuncularımızdan tam olarak verim alamadığımız bir maçı 2-0 dan gelip kazanmak sevindirici. Üzücü olansa salonda bulunan Ziraat Bankası’nın ”bordrolu taraftarlarının” Fenerbahçe taraftarından fazla olmasıydı. Ankara’daki Fenerbahçeliler her zaman İstanbul seyircisinden daha tatminkar bir kalabalık oluşturmuşlardır, umarım Perşembe günü 18:30 da takımı yalnız bırakmazlar.
Devamı ...
12 Nisan 2010
Final Serisi Başlıyor
Fenerbahçe tarihinin benim gördüğüm en dengesiz takımı olan erkek voleybol takımı bugün Ziraat Bankası’yla final serisine çıkıyor. Kazanılmış üç maç üzerinden bitecek seride saha avantajı normal sezonu birinci olarak bitiren Fenerbahçe’de olacak. Çeyrek finalde Maliye ve yarı finalde de üç senedir olduğu gibi Arkas’ı eleyerek finale geldik. Ziraat ise çeyrek finalde Galatasaray’ı yarı finalde İ.B.B’ yi süpürerek karşımıza çıkıyor. Kupada iki maçı ve ligdeki ilk maçı kaybettiğimiz Ziraat’e karşı son oynadığımız lig maçını Ankara’da 3-0 kazanmıştık.
Takımın o gün nasıl bir oyun oynayacağı belli olmadığı için maç ve seri nasıl olur en ufak bir fikrim yok. Cuma günü Arkas maçında tam her şey bitmişken birdenbire canlanıp nasıl maçı çevirdiklerini gördük. Arkas serisinde bir gün arayla oynanan iki maçın birincisinde sahada ruh gibi dolaşırken ikinci maçta rakibe sahayı dar ettiklerini de gördük. Dolayısıyla bizim erkek voleybol takımı üstüne yorum yapılabilecek, maçına bahis oynanabilecek bir takım değil.
Diğer yandan baktığımızda iki etaplı final grubu maçları statüsünden normal play-off çatalına göre maç düzenine geçildiğinden bu yana 3 senedir üst üste final oynamayı başarmamız ciddiye alınması gereken bir başarı. 3 sezon önce Halkbank’ı finalde geçip geçen sene İBB’ye Aslan’ın sakatlanmasıyla kaybetmiştik. Bu sefer rakip Ziraat Bankası... Üç senedir finalin diğer takımı sürekli değişmesine rağmen bizim bu seviyelerde yer almamız kulübün son yıllardaki voleybol atağının ne denli efektif olduğunun da göstergesi. Üstelik bu başarıyı elde ederken inanılmaz bütçelerle falan yapmadık bu işi. Sponsorsuz, diğer rakiplerden çok harcamayarak doğru yapılanmayla bu istikrarın sürmesi sevindirici.
Gardner ve Divis’in inip çıkan formlarının ne düzeyde olacağı bizim final serisindeki kaderimizi tayin edecek. Bu D-Spor saçmalığı yüzünden diğer takımlar hakkında pek bir bilgimiz olamıyor ama Ziraat’in yabancılarının ligin en efektif yabancılarından olduklarını belirtelim. Her zamanki gibi Aslan’ın ateşleyiciliğine bu sene muazzam bir gelişme kaydeden Emre Batur’u eklersek finalin favorisi gözüküyoruz aslında. Geçen sene Aslan’ın sakatlığıyla giden şampiyonluğu geri almak için 18:00 de Burhan Felek’e çıkacak takıma başarılar. İlk kupa sizden gelsin efeler!
Devamı ...
4 Nisan 2010
Teşekkürler Sarı Melekler
Her şeyden önce Türkiye'de futbol dışında bir sporu, bir hafta sonu bile olsa gündemde bir numaraya yükselttiği için bu takımı tebrik etmek lazım. Maalesef futbol dışındaki bütün sporlara gözünü kapamış insanların ve medyanın olduğu bir ülkede şu maç bile Fenerbahçe-Galatasaray'ın futbol rekabetinde birbirine üstünlüklerini dile getirme araçlarından biri olarak görülüyor forum ve sözlüklerde.
Aziz Yıldırım'ın yönetim tarzını kişilik özelliklerini falan ben de dahil olmak üzere bu blogdaki herkes kaç sefer ağır bir şekilde eleştirdik ama kendisinin hakkını verelim; futbol dışı branşlara verilen önemle Fenerbahçe'nin spor kulubü olduğunu diğer büyük kulüplerin başkanlarının aksine çok daha fazla özümsemiş bir başkan Aziz Yıldırım. Bugün ligde çok kritik bir maç oynanmasına rağmen yönetimin çok önemli bir bölümü voleybol maçında kızların yanında olmayı tercih etti. Bu bile çok önemli bir gösterge.
Maça dönersek Bergamo bizden daha komple bir takım. İtalyan voleybolunun ne düzeyde olduğu zaten belli geçen sene bu takımın omurgasını oluşturduğu İtalyan Milli takımı elini kolunu sallayarak Avrupa Şampiyonu oldu. Bizden daha iyi savunma yaptıkları, çıkmaz denilen topları bile çok acayip yerlerden defalarca çıkardıklarını gördük. İlk iki set 20'lere kadar başa baş götürsek de set sonunu bizden daha iyi oynayarak 2-0'ı buldular. Gamova'nın hiç devreye giremediğini ve çoğu zaman sadece Nati'yle ayakta kalabildiğimizi gördük kaybedilen iki sette. Üçüncü sette 16-13 gerideyken bir anda Bergamo'yu yakalayıp Eda'nın maç içindeki tek iyi servisiyle öne geçip zor da olsa üçüncü seti alıp maça geri döndük. Bu setin sonlarına doğru o ana kadar aldığı her topu paralele vurup öldüren Ortolani'yi durdurmayı da başardık. 4. sete yine müthiş başlayıp önce Nati sonra Gamova'yla farklı bir şekilde öne geçince Del Core ve Ortolani'yi biraz da 5. sete saklamak için İtalyan koç kenara aldı. Setin sonunda küçük çaplı bir krize girsek de fark çok açık olduğu için bir şekilde seti koparmayı başardık. Bu setin sonunda dağılmış olan Bergamo'yu tekrar maçın içine sokmamız 5. set için belirleyici oldu. 5. set de yine Gamova'yı maça sokamayıp Piccinini'nin smaçlarını karşılayamayınca fark açıldı ve kapatmak 15 sayılık bir sette mümkün olmadı. Özellikle beşinci sette iki takım arasında libero farkı maçın sonucunu büyük ölçüde belirledi. Merlo neredeyse imkansız topları bile çıkarırken Nihan'ın üstüste çok basit iki manşeti pasöre getirememesi setin momentumunu çevirdi. Sonuçta ilk kez katıldığımız Şampiyonlar Ligi'nde buralara gelmek çok ciddi bir başarı. Bu sene bayanlarda basketbol ve voleybolda tüm sezon boyunca sadece üç yenilgimiz var bu üç yenilginin sonucunda üç kupa kaybettik. Final sendromunu zaten dibine kadar yaşayan bir camia olarak kahredici bir istatistik daha.
Bu takım iki sene üstüste Eczacı'ya çok küçük farklarla şampiyonluk kaybettiğinde gördüğümüz göz yaşları geçen yılki şampiyonluğun habercisiydi. Umarım bu maçtan sonraki gözyaşları da gelecek yılki Avrupa Şampiyonluğu'nun habercisi olsun. Takıma bugüne kadar gösterdikleri müthiş mücadele ve bize yaşattıkları bu gurur için ne kadar teşekkür etsek az. Sadece futbol üzerinden takım tutanlara bir kez daha hatırlatalım: Fenerbahçe Spor Kulübüdür.
Son olarak Milliyet'in bu maçtan sonra attığı "Avrupa'da Kupa Hayal! " başlığını tam da Milliyet'in düzeyine yakışacak cinsten. Aklı sıra küçümsüyorlar bu kızların verdiği mücadeleyi. Çıplak poz veren voleybolcuları voleybolun kendisinden daha çok önemseyen Türk spor basınından da başka bir şey beklenmezdi.
Devamı ...
Rüyaları gerçekleştiren takım
2 yıl öncesine dek voleybol denen sporu seyretmekten zevk alabileceğimi düşünmezdim. Bir kaç kez, Fenerbahçe herhangi bir yerde çelik çomak dahi oynasa orada tribün yapmak lazım diyerek maçlara gitmişliğim vardır lakin tribünün her koşulda yüreğimizi ısıtması dışında bir tat almışlığımda olmadı sahada oynanan müsabakalardan.
İki takım arasına çekilmiş filenin, iki takım oyuncularının birbirleriyle fiziksel mücadeleye girişmelerini engelliyor oluşu bu oyuna hep uzak durmamın temel sebebiydi herhalde.
Voleybol oynayanlara hep anlamsızca bakarak bu hep aynı alanda stabil durarak oynanan oyundan ne keyif aldıklarını sorgular dururdum.
Çubukluyu sırtına geçiren her insan evladının peşinde destek adına ordan oraya koşturmayı seven bana şu iki takımı birbirinden keskin sınırlarla ayıran sporu; voleybolu 2 sezon önce Eczacıbaşı'na finalde kaybederken gözyaşlarına boğulan kızlar sevdirmişti.
Tüm sezon taraftarının kendisine gösterdiği sevgiye aynı duygularla mükabele eden ve hatta taraftarına besteler yapıp, tezahüratlar seslendiren; kendilerinden kat kat üstün bütçelerle kurulan takımlara karşı isyan eden bu takımın o sezon şampiyonluğu kaçırırken döktükleri gözyaşları en az diğer branşlarda kazanılan şampiyonlukların, başarıların yarattığı sevinç kadar değerliydi bizim için.
O gün takım sporları için geçerli olan şu gerçeği bir kez daha anlamıştık; Takım olmanın en önemli öğelerinden birisi birlikte kaybetmeyi becerebilmek, kaybedilen maçın sorumluluğunu ve üzüntüsünü birlikte taşıyabilmek, yaşayabilmektir.
O gün kaybettiklerinde akıttıkları gözyaşlarıyla kazanmayı ne kadar arzulamış olduklarını bize kanıtlayan sarı meleklerin bugünkü yenilmez armadanın harcını orada karmaya başladıklarını düşünmek yanlış olmaz sanırım.
Elbette, geçen yılın ortalarında takıma katılan ve yaratılan devrim niteliğindeki olayların mimarı olan Jan De Brant'ın hakkını vermek lazım. Takım sporlarında dağıldığınızda, planlarınızın işlememeye başladığını gördüğünüzde, eliniz ayağınız tutulmaya, inancınız sarsılmaya başladığında kenarda deneyimine, bilgisine ve kişiliğine güvendiğiniz bir koçun soğukkanlı, sevecen ve kendine güvenli müdahaleleri mucizeler yaratır. O hiç bitmeyeceğini düşündüğünüz düşüşler bir anda kesilir, takımın yenilendiğini, fizik olarak bir anda güçlendiğini, içinizdeki yenilgi korkusunu yok eden bir kazanma azminin birdenbire büyümeye başladığını görürsiniz.
İşte Belçikalı hocanın böyle bir etki yarattığını görebiliyorsunuz takımda.
Bu takımı kazanmayı bilen bir takımdan çok öte bir seviyeye çıkaran, geçen yıl deplasmanlı voleybol liginin kuruluşundan bu yana ilk kez müessese takımları dışında bir takımı şampiyon yaparak bir devrim yaratan bu yıl da memleket tarihinde ilk kez Avrupa'nın bir numaralı kupasını kazanmanın arefesine getiren şey kaliteden, kazanma azminden, takım olabilmekten çok daha ötesinde bir özelliktir. Bunların hepsini kapsayan ama bunların çok daha ötesinde bir şeyler var bu takımda; ilkleri yaratmayı, rüyalarımızın ötesinde duran başarıları yaşamayı kendilerine görev edinmiş gibiler.
Dün sahadaki herşey bu takımın aleyhine gelişti aslında. Ev sahibiyle oynamanın dezavantaj olabileceğini biliyorduk hatta tüm sezon maçlarını güle oynaya kazanan bir takımın özellikle maç 5. sete kalırsa bu gerilimle nasıl başa çıkabileceği konusu kafamızı kurcalıyordu ama bu kadar dağınık ve kendi kimliğinden uzak başladığı bir maçı özellikle de hiç alışık olmadığı şekilde kaybetmek üzereyken çevirmesi bu takımın her koşulda kazanabileceğini gösterip bugün kupa için daha fazla ümitlenmemizi sağladı.
Sezon başından bu yana, şampiyonlar liginde yeni bir takımız bu sezon biraz tecrübe kazanalım gibi ılıman sözler duymadık bu kızlardan, sabırsızlıkla sezon sonunda o kupayı bize getireceklerini günü bekliyor gibiydiler.
Bu alışıldık bir durum değil aslında. Hangi branşta olursa olsun takım sporlarında bu düzeyde; Avrupa'nın en iyi en üst düzey takımlarını biraraya getiren en prestijli en zor şampiyonasında mücadele eden takımlar için kadrosu ne kadar kaliteli olursa olsun, o düzeyde takım olarak deneyim kazanıp, gelenek yaratması final, şampiyonluk öncesi atlanılması gereken merhalelerdir.
Ama destansı yürüyüşleri seven sarı melekler için bu kural geçerli olmadı, onlar bildiğimiz, alışık olduğumuz takımlardan farklılar.
Üzerlerindeki formanın yüz yıllık geleneğindeki isyancı, başkaldırıcı ruhun vücut bulduğu bir takım oldular.
Her şeyden önce bu yüzden onları çok seviyoruz.
Devamı ...
3 Nisan 2010
Finaldeyiz
Pek çoğumuzun ömrü hayatımızda gördüğümüz en unutulmaz maçtı herhalde bu maç. Aslında ilk dört sete baktığımızda karşılıklı iki set alınmış hiç bir sette çekişme olmamış kalite de bu seviyede beklenenin çok altındaydı. Ama öyle bir 5. set oldu ki final-four tarihine geçti. Dört sete dair tüm kalite eleştirilerini heyecan yüzünden çöpe atmamızı sağladı.
İlk sete manşette felaket başlayınca pat diye 6-0 oldu. Ondan sonraki süreç karşılıklı geçse de başta oluşan farkı kapatamayınca 25-18 verdik ilk seti. Fransızcadan çok Korece konuşur gibi konuşan anonsçunun tuhaf anonslarını da belirtelim adam resmen maça müdahale ediyor gibiydi bağıra çağıra. İkinci set ortama ve salona alışan kızlar kontrollü bir şekilde farkı açıp Gamova'nın dominant oyunuyla sonlara doğru fark biraz kapansa da 25-19'la maça dengeyi getirdiler.
Üçüncü sete yine çok iyi başlayıp kontrolü tamamen ele geçirdik. Yaneva'yı yakaladığımız servislerle farkı gittikçe açtık ve 25-18'le 2-1 öne geçtik. 4. set başa baş başladıktan ve ilk teknik molaya başa baş girdikten sonra ikinci teknik molaya kadar felaket bir süreç yaşadık. 6-1'lik seriyle ikinci teknik molaya 5 sayı önde giren Cannes'e karşı daha önceki maçlardaki gibi geriden gelip 20'lerde yakalayacağımızı düşünüyordum ki işler öyle gitmedi. Setin sonlarında bir ara pasör değişikliği ile dengeyi kurmayı denedik ama Naz da kar etmedi ve seti 25-17 kaybedip final setine bıraktık işi.
Bu seviyede ilk kez oynamanın ve evsahibine karşı olmanın 5. sete giden bir maçta tehlikeli olacağını düşünüyordum. Bu sette fark hiç 3'e çıkmadı. Tüm sene boyunca 38 maçta sadece bir kez 5 setlik maç oynamış takım için tam bir sinir harbiydi. İki takım da 5 kez maç sayısı atmış. En kritik yer tuhaf bir şekilde bizim alandan diğer alana geçen topta tekli blokta yakalanan Nati'nin inanılmaz blokuydu. Maç Cannes'a gitmek üzereyken ucundan tekrar tutunduk maça bu blokla. Nati servise geldi. Cannes hücumunda bir blokta Eda'dan gelince maç sayısı atma şansını ele geçirdik bir kez daha ve bu sefer Natin'nin iyi servisinde iyi manşet alamayan Cannes zor pozisyonda topu dışarı atınca bu 15'te bitecek inanılmaz seti 23'te bitirerek finale çıktık.
Bugün 1. seti ortama alışmaya strese falan bağlayalım ama 4. sette birdenbire maçtan kopmamız düşündürücü. 5. set neredeyse tüm pozisyonlarda Gamova'yı aradık. Seda 3. setin bir bölümü dışında çok kötüydü. Dricx'in zaten ortayı kullanma konusunda sorunları olduğunu biliyoruz bu maçta ortadan neredeyse doğru düzgün sayımız yoktu. Yarın için rakibin kim olacağı belli değil ama böyle oynarsak Novara'da çıksa Bergamo'da çıksa şansımız yok. Servise karşı manşetlerde liberomuz ve Seda başta olmak üzere kesinlikle daha iyi olmamız lazım. 4 ve 5. setlerde Buckova her hücumda geçti bizim bloğu savunmada top elimize değmedi neredeyse.Savunma olarak da pas tercihleri olarak da bir seviye yukarıya çıkmamız lazım yarın. Dricx'in de pas tercihlerini daha iyi yapması ve maçı bir oyuncunun üzerine yığmaması gerek. Bugün 5. sette tüm toplar Gamova'ya gitti. Gayet de iyi oynamasına rağmen bu kadar çok top alınca maçın sonlarında Gamova'da top öldürme konusunda zorlandı. Türk oyuncuların yüz ifadelerinden ne kadar gergin oldukları anlaşılıyordu yarın daha sakin olacaklarını düşünüyorum. Aslında belkide bu kadar stresli bir maçı yarı finalde oynamak bir avantaj da olabilir finalde.
Yarın da böyle bir maç yaşarsak rahatlıkla ömrümüzden bir on sene gidecek bu hafta sonu demek ki. Nati'nin son blokunda yukarıdan ilahi bir müdahale olduğunu düşünüp finalde de işlerin iyiye gideceğine mi yorsak şu maçı? Böyle epik bir yarı finalden sonra finali kazanmak çok yakışacak bu takıma, inşallah kupayla döneriz.
P.S: Bu arada maç sonunda yanındakilere sarılan İbrahim Kutluay'ı gördüm yanlış görmediysem. Bu adamın Fenerbahçeliliğini hala tartışanlara da bir not olarak belirtelim.
Devamı ...
1 Nisan 2010
Avrupa Şampiyonluğuna Yolculuk
Fenerbahçe kulüp tarihinin belki de en önemli maçlarından ikisine çıkacak Fenerbahçe Bayan Voleybol Takımı bu hafta sonu Artık 48 saatten daha az kaldı maça. Ligde 22 de 22 yle Türkiye Kupasında finali neredeyse garantilemiş bir şekilde Cannes’ a gidiyoruz. Bizim için Cannes pek iyi anıları olan bir yer değil. Osieck zamanında Uefa Kupası’nda eşleşip 4-0 ve 5-1 lik skorlarla elenmiş ardından ligde de Vanspor’a 1-0 yenilip yine o mutad krizli dönemlerden birine girmiştik 90’ların başında . “Önce Cannes sonra Van, dakika 90 gol Kurthan “diye bir başlık atmıştı Türkiye Gazetesi o zaman. Yıllar sonra farklı bir branşta Cannes ile Avrupa’da finale kalabilmek için oynayacağız. Maçın favorisi bahis sitelerine göre de voleybol severlere göre de biziz. Takımda son 20 gündür sanki biraz düşüş var umarım bu sadece zihinsel olarak Final –Four dışında başka bir şeye odaklanmanın zor olmasından kaynaklanıyordur. Özellikle Galatasaray ve Eczacıbaşı ile oynanan iki maçta servise karşı manşetlerde fena çuvalladık. Zaten pek çok voleybol takımının olduğu gibi bizimde servise karşı manşetler konusunda sıkıntılarımız var, Cannes da bunun üzerine gitmeye çalışacaktır, madalyonun bir de diğer yüzü var tabi bu arada, biz de çok iyi servis atabiliyoruz dönem dönem. Bizim yaşayabileceğimiz manşet sıkıntısının aynısını onlara da yaşatabilmemiz büyük olasılık. Ortama adapte olmakta zorlanmazsak ki- pek çok oyuncumuz bu düzeylerde maç oynadı- baskıyı onların üzerine yıkıp rahat bir galibiyet bile alabiliriz. Ben Cannes’i geçeceğimizi ama finalde Bergamo’ya karşı işimizin güç olacağını düşünüyorum. En az Sevilla ya da Chelsea maçları öncesindeki kadar heyecanla bekliyorum maçları.
Hatırlatalım Cumartesi günkü maç saat 17:00’de TRT 3 de. Ancak sporu yayıncılığının bir numaralı hayalkırıklığı TRT’de bizim maçtan sonra oynanacak Novara- Bergamo maçını 23:45 te banttan vermeyi uygun görmüş. Pazar günü üçüncülük maçı 15:30 da yine TRT 3 de yayınlanacak gözüküyor ancak final maçının saatini 23:45 de banttan diye göstermişler. Sanırım finale yükselen biz olursak Pazar 18:30’da TRT 1 den verirler maçı yükselemezsek Avrupa Şampiyonlar Ligi voleybol finalini gece yarısı banttan seyretmek zorunda kalacağız herhalde. 400 kadar Fenerbahçeli taraftarın Cannes’ gideceğini CEV’in resmi sitesi de duyurmuş ,hafta sonu için bütün biletler geçen hafta itibariyle bitmiş bunu da belirtelim. Haydi kızlar Avrupa Şampiyonu olarak dönmenizi bekliyoruz Cannes’dan
Devamı ...
14 Mart 2010
Kupaların Kupası Eurochallenge Kupası
Burcu Hakyemez NTVSPOR'da Burcu kontenjanından voleybol programı yapan eski bir voleybolcu. Arada sırada Ntvspor'un internet sitesinde de yazı yazıyor. Kendisi eksik olmasın 12 Mart Cuma günü bir yazı yazmış; başlığı "Galatasaray ve Fenerbahçe Acıbadem'in Avrupa başarısı".
Burcu Hanım için Şampiyonlar Ligi ile Eurochallenge Cup arasında pek bir fark yok, yani ikisi de aynı derecede büyük başarı. Kendisinin hakkını yemeyelim Galatasaray Fenerbahçe'den daha zorlu rakiplerle oynadı da yazabilirdi. İki takımında voleybola yatırım yapması bu başarıyı ve voleybola ilgiyi getiriyormuş Burcu Hanım'a göre. Bunu bir kez daha belirtelim Challenge Cup'daki final four'la Şampiyonlar Ligi final four'unun bırakın aynılaştırılması aynı yazıda bile bahsedilmesi ayıptır. Futbolda Şampiyonlar Ligi'yle Balkan Kupasını aynılaştırmakla eşdeğerdir. Burcu Hanım hem yazının başlığında hem içeriğinde bu saçma aynılaşmayı yaptığı gibi takımların isimlerinden bahsederken de hem başlıkta hem yazıda Galatasaray'a öncelik tanımış.
Burcu Hanım'ın bahsettiği gibi tüm gözler önce Eurochallenge Final Four'una çevrilecekse Galatasaray'ın olası bir şampiyonluğu Fenerbaçe'nin finalistliğinden daha başarılı olarak lanse edilmeye başlanacaktır o zaman. Geçen seneki Uleb Cup şampiyonluğunda olduğu gibi medya nasıl sanki bu ülkede bayan basketbolunu domine eden Fenerbahçe değilmiş gibi bir anda Galatasaray'ı 3. sınıf bir kupa kazandığı için baştacı ettiyse bu sene de aynı taktik voleybolda uygulanacak demek ki. Burcu Hanım da ilk tuğlayı koyarak bu güzelim manipülasyon sürecinin harcını koymuş olmuş bu yazıyla. Kardeşinin oynadığı takım inanılmaz zor takımların oynadığı birinci sınıf ülkelerin varını yoğunu ortaya koyduğu Eurochallenge kupasını alacak kolay değil, heyecanlanmakta haklı kendisi.
Devamı ...
11 Mart 2010
Final Four'a Gidiyoruz
Fenerbahçe tarihinin Avrupa'nın en üst düzey kupasındaki ilk final-four'una nihayet ulaşabildik. Avrupa Şampiyonluğu için kurulan takım belkide Türk spor tarihinin en dominant takımı haline geldi. Türkiye Ligi, Türkiye Kupası Şamiyonlar Ligi'nde üç kulvarda tek bir mağlubiyet almadan ve bütün maçlar dahil edildiğinde sadece 3 set vererek bu seviyeye gelmek inanılmaz bir başarı. Şimdi bu seviyeye geldikten sonra artık kupa için iki maç kaldı geriye. Bu sene Rus takımlarının bir üst seviyesinde olan İtalyan takımlarından Asystel Novara ve Scavolini-Bergamo ikilisinden biriyle final oynayacağız Cannes'i geçersek. Geçen sene şu anki kadromuzdan çok daha zayıf bir takımla CEV Cup Final Fourunda karşılaşmış ve kaybetmiştik Novara'ya. Vakıfbank eşleşmesinde gördük ki Novara Vakıfbank'ı kolay elese de bizden daha iyi bir takım değil. Scavolini'de ilk grup aşamasında Vakıfbank'ın grubundaydı ve izlediğimiz maçları göz önünde bulundurursak onlardan da iyi durumdayız. Cannes'in hiç bir maçını izlemedim ama bu iki İtalyan takımından daha iyi bir kadroları yok. İki sene üstüste şampiyonlukları var Kupa 1'de 2002 ve 2003'te. O yıllardaki dominasyonları yok son yıllarda ama evsahibi avantajı voleybolda tehlikeli bir şeydir. Beklenmeyen bir performans gösterebilirler.
Final-Four'un bir numaralı favorisi biz gözüküyoruz. Cannes, Novara ve büyük ihtimalle üçüncü takım olarak gelecek Scavolini Pesaro bizim kadar domine ederek gelmediler bu seviyeye. Tek korkum bu sene 5 seti geçtim 4 setlik bir maçı bile zor oynamamız. Eczacı'yla süper kupa ve Vakıfbank'la ligin ilk yarısındaki maç 4 set sürdü. Sadece Dinamo Moskova maçı 5 sete uzadı. Dengimiz bir takımla oynadığımızda maçın başa baş gitmesi durumunda bu duruma oyuncuların nasıl tepki verebileceğini bilmeyecek olmamız bir dezavantaj olarak görülebilir. Takımda son derece tecrübeli oyuncuların olması, defalarca buraları yaşamış "winner" oyuncuların olması bu durumla baş edebilmemiz konusunda bize yardımcı olacaktır yine de.
Bu arada Galatasaray bayan voleybol takımı da Eurochallenge Cup'da Final-Four oynayacak. Şimdi bu kupayı kazanırlarsa(ki rakiplerinin adını sanını Avrupa Voleyboluyla en ilgili kimsenin duymuşluğu bile yoktur) muhtemelen bizim hiç bir halttan anlamayan spor basını Galatasaray'ı yine Avrupa Şampiyonu ilan edecektir. 5.sınıf bir kupada 5. sınıf rakipleri yenerek elde edilen bir kupaya utanmadan Avrupa'nın en büyüğü falan demeye başlarlar. Geçen sene bayan basketbol takımının Eurocup gibi üçüncü sınıf bir kupada şampiyon olmasını Avrupa Şampiyonluğu diyerek veren Euroleague ile Euro Cup arasındaki dağlar kadar seviye farkını umursamayan bilgisiz medya ve taraftarından bu senede aynı saçmalığı bekliyoruz.
Umalım ki Final Four'a yükselmeyi yıllardır hak eden ama kah yönetimin transfer konusundaki son hamleyi yapmaması kah statünün azizliği kah son salise basketiyle yıllardır Final-Four'un bir adım ötesinde kalan Fenerbahçe Bayan Baketbol takımı da voleyboldaki hemcinslerinin başlattığı geleneği gelecek yıl devam ettirsinler. Erkeklerden umudumuz yok onlara Allah selamet versin ...
TRT'ye de bir çift laf edelim. İki haftadır bizim voleybol maçının saatleriyle Ermeni tasarısı oylamaları çakışıyor. TRT'de bu haberleri vereceğim diye ekranın neredeyse yarısını kaplayan bir çerceve koyuyor. Bin tane kanalın var git onlardan ver çok önemli buluyorsan haberi yok illa vereceğim diyorsan alt yazı geç, nedir bu maç yayınının içine etmek? 3-4 Nisan'da Ermeni tasarısı görüşmeyi planlayan meclis varsa da uyaralım. Final-Four maçları nedeniyle erteleyin kardeşim şu görüşmelerinizi de adam gibi maç seyredelim!
Devamı ...
31 Ocak 2010
Fenerbahçe TV'nin Ayıbı
Sivas maçından sonra biraz yağmurda yürüdükten sonra erkek voleybol takımının 17:30'daki İstanbul B.B.maçını seyretmek üzere eve döndüm. 17:28'de FB TV yi açınca maç sonrası röpörtajları hâlâ devam ediyordu herhalde birazdan toparlarlar derken 17:32'de falan takımın otobüsü gittiği için röpörtajları kestiler bir zahmet ve stüdyoya döndüler. Şaşkınlık içerisinde internetten voleybol maçının saatini kontrol ettim 17:30 yazıyordu ve voleybol maçını vereceğini bir haftadır duyuran Fenerbahçe Televizyonu Sivas maçı sonrası yayınına voleybol maçı yokmuş gibi devam ediyordu. Stüdyoda İlker'le bizim parlak yüzlü spikerimiz Yasir, Sivas maçını konuşmaya devam ettiler. Voleybol maçı başladıktan 40 dakika sonra maçta 2.set bitmek üzereyken yayına nihayet girebildiler. Şimdi pat diye 3. setten verirsek canlı canlı ayıp olur diye düşünmüş olmalılar ki maç sanki yeni başlıyormuş gibi birinci setten itibaren vermeye başladılar.
Sivas maçının oynanacağı saat bir hafta önceden belli, voleybol maçının saati bir hafta önceden belli buna rağmen saçma sapan bir maç sonu programı için Voleybol Ligi'nin en önemli maçını vermemek nasıl açıklanabilir? Spor kulübü olmak bu mudur? Fenerbahçe TV geçen yıl Galatasaray-Fenerbahçe maçının aptalca canlı anlatımını verdiği için aynı saatte başlayan Play-off yarı final son maçı olan Arkas-Fenerbahçe maçını da vermemeyi tercih etmişti. Nedir bu voleybolcuların günahı arkadaş? TRT Meclis TV yüzünden voleybol maçını keser, FB TV futbol maçı sonrası aptalca bir geyik için güzelim maçın ırzına geçer, futbolunuz kadar taş düşsün başınıza ne diyeyim.
FB TV zaten Komünist Parti yayın organı gibi çalışıyor; amatör branştaki maçların haber bültenlerinde anons edilmesine bir dikkat etmenizi öneririm. Maçın sonucunu verdikten sonra ilk söyledikleri şey maçı şu şu yöneticilerimiz de izledi. Bize ne maçı kimin izlediğinden sen voleybol maçının setlerinin sonucunu vermeden, maça dair hiç bir şey söylemeden maçı kimin izlediğini dünyanın en önemli olayıymış gibi verirsen Politbüro üyelerinin o gün nerde olduklarını tek tek sıralayan bir protokol haberciliği dışında bir şey yapmıyorsun demektir. Futbol takımı bu kulübün en önemli, en göz önünde branşı olabilir Fenerbahçe bir spor kulübüyse ve Fenerbahçe TV de Fenerbahçe Spor Kulübü'nün bir organıysa bu televizyonun aptalca bir maç sonu programını voleybol takımının en önemli maçına tercih etmesi ayıptır.
Gecikmeli izlediğimiz maç sonunda İBB'yi 3-1 yenip liderliğe yükseldik bu arada. Erkek basketbol takımı dışında bütün branşlarda şu anda lider durumdayız. Erkek voleybol takımında her sene bir yabancının bizi kanser etme durumu da istikrarla devam ediyor. Geçen sene sağı solu belli olmayan Billings'in yerini bu sene Divis aldı. Üç sene önce de Kübalı ete süte bulaşmayan bir orta oyuncumuz vardı Hernadez'di galiba ismi.Divis Belediye maçında da bazen saçma sapan hatalar yapıp bazen de çok ilginç sayılar aldı. Gardner ve Coskoviç bu aralar gayet formdalar. Takımdaki Türk oyuncuların takımı sahiplenmesi çok önemli ve Aslan bu işi yine layıkıyla yapıyor. Geçen sene final serisinde sakatlanmasa şampiyonluğu kaptırmayacaktık inşallah bu sene sakatsız belasız finali yine Belediye ile oynayıp geçen yılın rövanşını alırız. Hem bayan hem erkeklerde voleybolda bir çifte şampiyonluk yaşarsak Fenerbahçe Televizyonu da o gün sizlerin hakkını verir umarım.
Devamı ...
15 Ocak 2010
TRT ve Tanjeviç
Tanjeviç ve TRT fena halde birbirlerine benziyorlar. İkisi de yönetim açısından rezalet haldeler, ama asıl benzeşen yönleri daha çok Wolfgang Becker'in Elveda Lenin filmindeki annenin ruh halinde olmaları. Dünyanın değiştiğini, eski anlayışların bittiğini, yeni trendlerin yeni çağda egemen olduğunu ikiside bilmiyorlar. Bazı şeylerin eskisi gibi olmadığını seziyorlar ama geçmişe sarılmak çağa ayak uydurmaktan çok daha zor geliyor. Acı tarafı ise duvarın yıkıldığının farkında olmayanların yıktığı duvarların altında kalanın da biz taraftarlar olması.
TRT geçen hafta yaptığı terbiyesizliği bu haftada da sürdürdü. Yüz tane kanalı olan TRT, Meclis TV yayını uzadığı için maç yayınına giremedi. Yine en ufak bir bilgilendirme ihtiyacı hissetmediler doğal olarak. Mevzuat gereği Meclis yayınını kesemiyorsan ver maçı TRT 2'den, TRT 4'den veya TRT Şeş'ten. Biliyorlar başlarına bir şey gelmeyeceklerini, sıradan bir futbol maçında yapsalar şu rezaleti yer yerinden oynar ama ne de olsa voleybol maçı. Kim konuşacak, iki gün sonra unutulur. Aldığı yayın hakkını kullanmayan bu rezil kurum bir de utanmadan milletin vergileriyle milyonlarca dolar verip futbol yayın ihalesine gireceğim diye uğraşıyor. Kamu televizyonu olduğunu unutup futbol peşinde koşan özel kanallarla yarışan aptalca bir televizyonculuk anlayışı. 5 sene önce yıllardır verdiği Fransa Açık Tenis Turnuvası'nın yayınlamayan TRT'ye Roland Garros'u niye vermediklerini sormuştum. 400.000 dolar civarında bir para istenildiği ve bu parayı karşılamayacaklarını söylemişlerdi. Oysa görüyoruz ki sadece Esra Ceyhan için verilebiliyor o parayı.
Maça geçelim; TRT yayına ikinci setin ortalarında geçebildi ancak, o sırada ikinci set de kopmuştu. "Her canlı elbet bir gün mağlubiyeti tadacaktır" diyerek kendimi mağlubiyete hazırlamıştım ki üçüncü setin sonlarında reanimasyon cihazından çıktı bizim kızlar. Setin sonunda silkinip üçüncü seti alınca takım yine bildik havasına döndü. Her topa el uzatılmaya, servisler iyileşmeye başlayınca da dördünücü set baştan koptu. İkinci setteki sürklase olan takım gitmiş sürklase eden takım gelmişti. Final seti hakikaten çok güzeldi bu sene ilk kez çekişmeli bir maç izleyen taraftarları da fena heyecanlandırdı. Yine geriden gelip 13'de yakaladık Moskova'yı ve Gioli'nin iki hücum hatasıyla (bir tanesi bizim Oksana'nın bize kıyağı da diyebiliriz) maçı aldık. Takımın geriye düştüğü bir maçta pes etmemesi yine çok sevindirici ve bir kez daha gördük ki set sonları başa baş olduğu zaman bu takımın winner bir tarafı var ve kolay kolay kimseye maç vermeyecek. Eda'yı çok arıyoruz, inşallah döner bir an önce sakatlıktan. Dinamo Moskova'yı iki maçta da yenmek muazzam oldu. Darısı İtalyan takımlarının başına.
Voleybol maçı bittikten sonra ikinci periyodun başından itibaren basketbol maçına döndük. Savunmada elini bile kaldırmaktan imtina eden oyuncular yine iş başındaydı. Maçın 6. dakikasında Fenerbahçe'de 10 oyuncu da sahaya ayak basmıştı. Ben böyle hızlı bir rotasyon gördüğümü hatırlamıyorum. Bir Litvanya takımının herhalde en çok istedikleri şey sertlik göstermeden yapılan bir alan savunmasıdır. Tanjeviç de sağolsun bunu denedi. Analarının karnından şutör doğan Litvanyalılar da şutları çatır çatır soktular. Üçüncü periyotta ise Tanjeviç ve oyuncular rakibe yeterince şut idmanı yapma şansını verdiklerini düşünmüş olmalılar ki bu sefer turnike idmanına döndü maç. Adamını geçen turnike attı ya da pick and roll'den devrilen uzun bomboş turnikeye girdi. En son pick and roll savunmayı bu denli beceremeyen takım olarak 2006 Dünya Şampiyonasındaki Yunanistan karşısında ABD'yi görmüştüm. Benim en çok merak ettiğim şey Fenerbahçe takımının idmanlarda ne yaptığı. Bu takım geçen yıl final serisinde Efes'e yenilirken Kaya'dan arka arkaya pick and rolllerle 5-6 tane boş turnike yedi mesela. Antrenmanlarda hiç mi çalışılmaz, devası olmayan bir hastalık mıdır bu pick and roll savunması anlamıyorum. Üçüncü periyotta maç bitmişti aslında, son periyotta savunma canlansa da bir an önce farkı kapatalım tavrı yüzünden seçilen saçma sapan şutlar ve top kayıpları yüzünden Top 16 hayal oldu. Son pozisyon için de bir şey söyleyelim. Zalgiris üç saniye kala mola aldığında son topu Marcus Brown'un kullanmayacağını düşünen birisi var mıydı diye merak ediyordum. Tanjeviçmiş o düşünmeyen. Mutlak son topu kullanacak adamı son saniyede Mrsiç'le tutmak nasıl bir akıl tutulmasıdır arkadaş, hadi oyun içinde olsa anlayacağım da molada kimin kiminle eşleşeceğini bir koç nasıl hesap etmez?
Top 16'da olmayı zaten haketmiyorduk, yani basketbol olarak adalet yerini buldu. Yönetim yarın bir Tanjeviç açıklaması yapar, sonuna kadar arkasındayız diye. Hafta sonu Bornova Belediyesi zaferiyle 2010 hedefimize emin adımlarla ilerleriz. "Şüphesiz ki bir karar verilecekse yönetimimiz en doğrusunu bilir" hadisine biat etmiş taraftarlar rahat uyumaya devam etsinler.
Devamı ...
